Diberdayakan oleh Blogger.

Jumat, 09 September 2016

Polisi kang Paring Pangayom Masyarakat


Gambar kapethik saka riliarully.wordpress.com
Yen para kadang padha gelem ndeleng ing dalan-dalan prapatan, pratigan, lan saurute dalan kang dienggo menggok, mesthi ana wong kang mitulungi ngatur arus lalu lintas kaya polisi, cikben pengendara lancar mlakune.

Wong-wong kuwi mesthi duwe pamrih. Yaiku ngenteni peparinge pengendara kanti ikhlas. Yen ana sing maringi ya ditampa kanthi pamatur nuwun. Ananging yen ora ana kang maringi, sangertiku wong-wong kuwi ora meksa.

Sanajan ora mokal, ing antarane wong-wong kuwi ana sing meksa. Meksane kanthi cara alus. Ora nganggo pangucap-pangucap kang kasar. Ananging nganggo basa simbol, kayata panyorote mripat, mecucune lambe, lan pratingkah liya-liya kang kesane medeni pengendara. Karepe, cikben ana saweran.

Awit, wong-wong sing ngono kuwi pancen ora duwe pagawean. Dadi kaya-kaya ngatur arus lalu lintas iku pakaryan kang utama. Pancen ana wong-wong kang nekuni profesi ngono kuwi. Ananging cacahe  sithik. Dene wong liyane, aktivitas kuwi mung digawe sampingan. Umume kang nganggep aktivitas sampingan yaiku para tukang becak, kang saben dinane "ngetem" ing papan kono.

Para abang becak ing jaman saiki pancen wis kangelan nemu penumpang. Wong-wong wis akeh kang duwe motor. Dadi mrana-mrana mesthi ngendarai motor dewe, saora-orane diantar-jemput karo kaluwargane. Dadine para tukang becak migunakake wektu nganggur kanggo golek duwit kanthi dadi polisi cepek. Ya polisi cepek.

Sanajan, kang ditrima saka masyarakat ora mesthi cepek. Ana saperangan wong kang menehi duwit rada akeh. Mulane, saben-saben ana wong kang mbutuhake jasa becake ditolak awit sithik mbayare. Luwih akeh entuk duwit saka perane dadi polisi cepek timbang ngonthel becak. Awit ngono kuwi, ing akhir-akhir iki bab dadi polisi cepek dilakoni kanthi gantian utawa miturut daftar tugas. Kaya-kaya wis dimanajerial kanthi cara modern.

Dadi, yen para kadang saben-saben mrangguli para polosi cepek gonta-ganti wonge ing papan kang padha, iku asile manajerial  mau. Esok si A, awan si B, sore si C, lan bengi si D. Ana shift-shiftane.

Sabenere, ana polisi cepek kuwi apik yen pancen ing papan kuwi arus lulu lintase rame. Kosok baline ora apik yen arus lalu lintase sepi. Yen kondisi dalane ora rame mesthi wae ora perlu diatur. Pengendara bisa ngatur dhewe. Ananging, sok-sok ana wae polisi cepek sing gawe-gawe, mung motive golek keuntungan. Arus lalu lintas kang kalebu sepi, malah digawe macet, cikben entuk saweran.

Awit ana motif kang ora apik kuwi, kala-kala ana pengendara kang ora aweh saweran. Ananging ora sithik para pengendara kang kapeksa aweh saweran supaya kendaraane (mligine mobil) uwal saka prilaku ala oknum polisi cepek.  Yen wis kaya ngono kuwi ora beda karo premanisme.

Mula wis samesthine polisi kang dibayar negara kudu luwih ndhisik ngatur arus lalu lintas ing dalan-dalan kang rame. Ora malah kedhisikan karo polisi-polisi cepek kang duwe motif ala mau. Yen meruhi polisi cepek kang kaya ngono kuwi, polisi negara kudune nglarang. Ora malah ngenjarake. Sebab, masyarakat butuh rasa nyaman, aman, lan temtrem ing bebrayan gedhe iki.






  





  






0 komentar

Posting Komentar